In memoriam Tinus Katerberg

In memoriam Tinus Katerberg

In memoriam Tinus Katerberg

Afgelopen maandag, 5 mei, is Tinus Katerberg, na een periode van ernstig ziek zijn, overleden op de leeftijd van 80 jaar. Een clubman in hart en nieren die meer dan veertig jaar in tal van functies Drenthina heeft gediend. Zijn sportieve carrière besloeg maar een paar jaar. Hij was als voetballer en scheidsrechter actief maar daar zette hij als 23-jarige een punt achter. In 1980 kwam hij weer in beeld bij Drenthina omdat zijn zoon Edwin daar speelde.

Samen met zijn vrouw Boukje trad hij toe tot het vrijwilligerscorps. Eerst achter de bar, maar zijn toenemende hardhorendheid stond hem daar na een aantal jaren hinderlijk in de weg. Maar al gauw werd hij de  drukker van de club. Het begon met een oude stencilmachine. Een afdankertje van de Groen van Prinstererschool, later kwam er gelukkig betere, meer eigentijdse apparatuur. Maandelijks werden er ongeveer 700 exemplaren van het clubblad Groen – Wit gedrukt. Toen er in 1988 een vacature ontstond voor redacteur van ons lijfblad, nam hij die taak, zo was de bedoeling, tijdelijk op zich. Tijdelijk bleek een zeer rekbaar begrip, want toen het laatste exemplaar van ons Groen-witte lijfblad van de persen rolde in juni 2013, was hij nog steeds de eindredacteur. Voor iedere thuiswedstrijd van het eerste zorgde Tinus voor een programmablad.

Samen met Boukje was hij sinds 1983  één van de drijvende krachten achter de jaarlijkse oliebollenactie met als glorieus hoogtepunt het jaar dat er 25000 bollen uit het vet kwamen. Zijn taak was het logistiek begeleiden van het hele proces : “van zand tot klant” Dat was hem wel toevertrouwd. Waar veel generatiegenoten met enige huivering, schoorvoetend toetraden tot de zich steeds uitbreidende digitale wereld, voelde Tinus zich er  al gauw thuis. Het kwam hem van pas bij het aansturen van de bezorging van al die zakken bollen, maar vooral ook toen een beroep op hem werd gedaan als penningmeester in 2002. Tot 2011 voerde hij die taak uit, en als je zegt “nauwgezet” is dat nog maar een flauwe afspiegeling van de wijze waarop hij zijn taak als schatbewaarder uitvoerde. Hij waakte over het geld. Er ging beslist niet meer uit dan er in kwam. Zo schreven we al die jaren zwarte cijfers. En passant nam hij ook de financiële administratie van het clubhuis voor zijn rekening. Al dat vrijwilligerswerk bleef niet onopgemerkt. Op 12 oktober 2011 werd hij lid van verdienste van onze club. Twee jaar later kwam daar nog een koninklijke onderscheiding bij.

Maar niet onvermeld mag blijven dat hij bij alles wat hij deed de steun ondervond van zijn vrouw Boukje die haar sporen binnen Drenthina ook ruimschoots verdiend heeft. “Tinus en Boukje”. Een begrip, een twee-éénheid. Toen zij in 2022 overleed was dat een hard gelag. Het betekende een groot verlies en verdriet dat hij manmoedig droeg. Een man op wie we als club trots mochten zijn, is er niet meer. We zijn hem veel dank verschuldigd. We wensen zijn kinderen, klein-en achterkleinkinderen en verdere naasten sterkte toe nu ze zonder Tinus verder moeten

HF

Er is gelegenheid om afscheid te nemen en het register te tekenen op zondag 11 mei van 20.00 tot 20.30 uur in het uitvaartcentrum DLE Oeverse Bos, Meerdijk 88 in Emmen.
De afscheidsplechtigheid zal plaatsvinden op maandag 12 mei om 12.30 uur in bovengenoemd uitvaartcentrum.

Correspondentieadres: Huizingsbrinkweg 68, 7812 BI, Emmen